De blok is zelden alleen maar studeren. Dat weet ik niet alleen omdat ik vandaag vaak rechtenstudenten spreek, maar ook omdat ik er zelf ben doorgegaan. Ik heb zelf rechten gestudeerd en ik herinner me nog goed hoe dubbel die periode kon voelen. Je bent bezig met leerstof, examens en deadlines, maar tegelijk speelt er in je hoofd vaak nog veel meer: de druk om productief te zijn, het gevoel dat anderen verder staan, het schuldgevoel wanneer een dag niet loopt zoals je had gepland.

Zeker in rechten ligt de lat vaak hoog, niet alleen door de hoeveelheid leerstof, maar ook omdat veel studenten veel van zichzelf vragen. Je wil het goed doen, je wil doorzetten en liefst ook zonder te veel te laten merken dat het soms gewoon zwaar is. Precies daarom wilde ik deze blog schrijven. Omdat de blok niet alleen gaat over studeren, maar ook over alles wat je intussen in stilte probeert te dragen. 

Wat veel studenten voelen, maar weinig uitspreken

Wat je meestal ziet, zijn samenvattingen, bib-foto’s en strakke planningen. Wat je veel minder ziet, is hoeveel twijfel er onder die oppervlakte zit.

Doe ik wel genoeg? Studeer ik wel op de juiste manier? Ben ik te traag? Gaat dit nog wel lukken?

En net dat maakt de blok vaak zo zwaar. Niet alleen de leerstof zelf, maar ook alles wat zich tegelijk in je hoofd afspeelt.

Je bent niet zwak als het moeilijk gaat

Dat is misschien het belangrijkste wat ik wil zeggen.

Als je merkt dat je concentratie wegvalt, dat je sneller overprikkeld raakt, dat je planning niet loopt zoals gehoopt of dat je emotioneler reageert dan anders, dan betekent dat niet dat je niet sterk genoeg bent. Meestal betekent het gewoon dat je onder druk staat. En die druk is echt.

Wat kan helpen als het even te veel wordt

Wat ik studenten vaak meegeef, is dit:

– Geef een slechte dag niet te veel betekenis.
Eén dag waarop weinig lukt, zegt niets over je hele blok.

– Vergelijk jezelf minder met anderen.
Je ziet nooit het volledige plaatje van iemand anders, alleen de buitenkant.

– Plan rust niet als beloning, maar als onderdeel van je aanpak.
Slaap, pauzes en beweging zijn geen luxe, maar nodig om informatie te blijven opnemen.

– Maak je planning kleiner en concreter.
Niet “heel hoofdstuk afwerken”, maar bijvoorbeeld: tien pagina’s, één onderdeel, veertig minuten focus.

Dat klinkt eenvoudig, maar net die kleine aanpassingen maken vaak het verschil tussen blijven vastzitten en opnieuw wat grip krijgen.

Goed bezig zijn hoeft er niet perfect uit te zien

Misschien is dat wel het moeilijkste tijdens de blok: aanvaarden dat goed genoeg soms echt goed genoeg is. Niet elke cursus moet perfect samengevat zijn. Niet elke studiedag moet vlekkeloos verlopen. En je hoeft je niet elke dag gemotiveerd te voelen om toch vooruit te gaan.De blok moet niet perfect zijn. Je moet gewoon blijven zoeken naar een manier die voor jou  werkt.